ŞEKER TADINDA BAYRAMLAR DİLERİZ.
Emekçiler bir bayramı daha yoksulluk, işsizlik ve zamların yağmuru altında karşılıyorlar. On bir ay boyunca karınlarını zar zor doyurabilen, yoksulluğa bir kadermiş gibi boyun eğdirilmek istenen halkımız, ramazan boyunca bir lütufmuşçasına kurulan iftar çadırlarına muhtaç bırakıldılar. İftar çadırlarının yanı sıra dağıtılan yardım paketlerinin artan sayısı da yoksulluğun geldiği noktayı göstermesi bakımından önemlidir.
Ülkemizin gerçek gündemi işsizlik ve yoksulluktur. Türkiye bugün, ekonomik krizin etkilerini derin bir biçimde yaşamaktadır. Kriz başladığından bu yana sadece TÜRK-İŞ’e bağlı sendikalara üye 40 binin üzerinde işçi işten çıkarılmış, 44 bini aşkın işçi ücretsiz izne gönderilmiştir. Türkiye genelindeki işsizlik ise vahim boyuttadır. TÜİK verilerine göre yüzde 13 olarak gerçekleştirildiği bildirilen işsizliğin, iş bulma umudunu yitirdiği için iş aramayanlar ile mevsimlik çalıştığı için işsiz durumda olanlar dahil edildiğinde gerçekte yüzde 19’lara dayandığı ifade edilmektedir.
Yaşanan kriz ekonomide daralmaya yol açmakta, sokağa ve işyerlerine işsizlik ve yoksullaşma olarak yansımaktadır. Ülkemizde tekstil, otomotiv, demir çelik, inşaat gibi sektörler ağır bir tahribata uğramış ve şimdiden bir milyona yakın işçi işsiz kalmıştır.
Krizin ağır yıkımına, egemenlerin krizin faturasını emekçilere yükleme politikalarına karşı, bu dönem aynı zamanda işsizliğe, yoksulluğa karşı mücadele seçeneklerinin yükseltileceği bir dönem olmalıdır.
Emek mücadelesinin toplumsal yaşamda etkisizleştiği, sınıf mücadelesinin doğal mecrasında gelişmediği bu koşullarda, sınıf hareketinin şoven, milliyetçi akımlardan etkilenme durumu ortaya çıkmaktadır. Bu süreçte cemaat-tarikat ilişkileri gelişmiş, dinsel gericilik ve şoven yapılar güçlendirilmiştir.
Gelinen noktada Türkiye Ramazan Bayramı’na kriz yansımalarının derinleştirdiği, işsizlik ve dolayısıyla yoksulluk, açlık yaralarıyla girmektedir.
Kriz fırsatçılığı yapılması ya da krizden daha az etkilenmenin tek çaresinin işsizleştirme olarak görülmeye devam edilmesi halinde kış aylarıyla birlikte işsiz sayısının giderek artması kaçınılmazdır. Oysa işsizlik, her yeni işsizle beraber artırdığı gerilimle toplumun dokusunu yaralamakta, o yara derinleştikçe, toplumsal huzur uzaklaşmaktadır.
Krizin panzehiri “sosyal devlet uygulamalarını hayata geçirmek” özelleştirmelerden vazgeçmek olduğu bilinen bir gerçektir.
Açlığın, yoksulluğun, sömürünün ve savaşların yaşanmadığı bir dünyayı yeniden, hep birlikte kuracağımız günlere; barış ve kardeşlik türkülerinin bir ağızdan, her dilden söylendiği nice bayramlara ulaşmamız dileklerimizle. Saygılarımla. 19.09.2009
EĞİTİM SEN ADANA ŞUBE YÖNETİM KURULU adına
Güven BOĞA
Şube Başkanı
