Yetkili sendikaların yetkilerini devam ettirebilmeleri için nihayet mayıs sendromu bitti.
Nihayet mayıs sendromu bitti.Yetkili sendikaların yetkilerini devam ettirebilmeleri için taşraya yönelmesi ve bütün güçleri ile yüklenmesini her yıl olduğu gibi bu yıl da yaşadık.
Memurları kendi sendikalarına çekebilmek için neler vaat edildi neler?
Görenler de bunları bakan sandı.
Bu yetki dönemi 12 Haziran 2011 tarihinde olması gereken ‘seçimin prototipi’ gibi oldu.
Sendikaların aşırı bir şekilde siyasallaşması hak arama mücadelesini gerçek zemininden alarak bir siyasi partinin arka bahçesine hapsetmiştir.
Ne yazık ki bunda memurların da büyük kabahati var.
Hem siyasi bir sendikal yapı istemiyoruz deniliyor hem de bunlara gerek baskı, gerek hatırına teslim olunuyor. Sanki bu sendikalar hak kazanımı yaptılar.
Allah aşkına sarı gömlek giyen sendikanın temel haklar üzerine kazanım ı olabilir mi? Ancak şöyle olur. İktidar yapacağı ve yapması gereken bir çalışmayı bunlara mal ederek onların büyüme ivmesini
artırabilir. Aksi türlü bu sarı sendikanın muhalefet yeteneği ve yetkisi olmadığı, olamadığı için kendi başlarına hak
alamazlar.
Muhalefet sendikalarına bakılırsa siyasi angajeli bir muhalefetin de muvaffak olmadığını görebiliriz.
Onların muhalefeti sadece iktidara bahane kazandırmaktadır.
Efendim onlar siyasi amaçlı bunlara karşı çıkıyor şeklinde cümlelerle ile kamuoyu desteği engellenmektedir.
Kendi durumunu gözden geçirmeyen ve çözüm yolunu göremeyen memurun bunların peşinden gitmesi kısır döngüleri
meydana getirmektedir.
Sarı sendikalar hak arama mücadelesini bırakmış müdür atamalarıyla uğraşmaktadır.
Bu kadar da siyasallaşma olamaz!
Memurlar yükselmeler, nakil ve lojman ile tehdit edilmektedir. Kimse de buna önlem almıyor.
Başbakanın sendikal ayrımcılık yapılmayacak diye genelgesi olmasına rağmen gelin görün manzaraları.
Genel müdür yardımcısı, daire başkanları odalarında memurların önlerine üye formu konularak sarı gömleğe mahkûm
edilmektedir.
Böyle sendikacılık ta olmaz.
Böyle hak araması da olmaz.
Sendika yöneticileri patron ile kol kola gezmeye başlarsa korkulması gerekir.
Üye satılmaya başlamıştır.
Patron destekli sendikaların muhalefeti de mücadelesi de yalandır.
Memur uyanık olmalıdır.
Geçmişi hatırlamalıdır.
Yıllarca destek verdim ama alım gücüm gittikçe düşüyor. O halde…
Alternatif yapılar artık güçlendirilmelidir.
Sendikacı sendikacılığını yapmalı, Siyasetçi siyasetini yapmalıdır.
İktidara gelenler de her memura eşit davranmalıdır.
Unutulmamalıdır ki adalet Müslümanlığın temelidir.
Bir sonraki mayıs ayına kadar yetkili sendikaların ilgisi rafa kalkmıştır.
Görelim bakalım bu yıl da yetkiyi alan bu sendikalar memur için ne yapacak?
Sarı sendika daha ne kadar sararacak?
TUNCAY ALTUN
GENEL BAŞKAN
